Historia ośrodka

Właściciel ziemski, hrabia Vetter, zamieszkujący w majątku Jabłonna miał duże trudności ze sprawowaniem nadzoru nad dobrami w Kazimierzówce. W latach 1935-1936 przekazał swój folwark na cele dobroczynne, na rzecz szpitala dziecięcego im. Dzieciątka Jezus w Lublinie. Posiadłość ta, położona wśród lasów sosnowych, decyzją ówczesnych władz została przeznaczona na prewentorium dla dzieci chorych na gruźlicę - oddział szpitala w Lublinie. Opiekę nad dziećmi sprawowały siostry Szarytki. Na swoją własność otrzymały budynek drewniany, w którym obecnie mieści się administracja DPS. Prewentorium funkcjonowało do 31.12.1965 roku.

W roku 1966, w budynku po prewentorium dla dzieci zamieszkali pierwsi mieszkańcy wówczas; „Państwowego Domu Specjalnego dla Mężczyzn Upośledzonych Umysłowo Zdolnych do Pracy”. Na przestrzeni lat następowały przeobrażenia domu np. od 1977 roku prócz dorosłych mężczyzn zamieszkali też chłopcy niepełnoletni.

W latach dziewięćdziesiątych XX w zaczął się drugi etap historii – rozbudowa i profesjonalne oddziaływanie na rzecz osób niepełnosprawnych intelektualnie. Została także nawiązana współpraca polsko-holenderska. Studenci UMCS w Lublinie i Dyrektor Zespołu - pan Stanisław Leszczyński, podczas występów Zespołu Tańca Ludowego UMCS w miejscowości Aalten w Holandii, zaprzyjaźnili się z pracownikami Fundacji Domów i Dziennego Przebywania dla Osób Niepełnosprawnych (STD). Poinformowali, że podobne do tej z Aalten instytucji funkcjonują w okolicach Lublina, m.in. w Kazimierzówce (obecnie w Świdniku).

W lipcu 1990 roku ówczesny Wojewoda lubelski, Stanisław Sochaj, podpisał porozumienie o współpracy z Fundacją STD w Aalten. W myśl zapisów tego porozumienia współpraca między stroną polską i holenderską przebiegała w kilku kierunkach:
* pomoc materialna i finansowa
* budowa nowego budynku
* wymiana szkoleniowa personelu
* szkolenie i zapoznawanie z praktycznymi metodami pracy

W celu sprawnego przebiegu realizacji programu powstał szczegółowy „PROJEKT 2000” , który realizowany był przez powołaną do współpracy z Polską Fundację „Pod wspólnym dachem” (SSO) – reprezentowaną przez pana Roba Jana Inja, panią Berte Helmink-ter Stege, pana Theo C. te Linde.

Fundacja SSO zajęła się pozyskiwaniem funduszy na realizację współpracy . Środki na realizację projektu pozyskiwano dzięki przychylności Ministerstwa Spraw zagranicznych Holandii, Ministerstwa Zdrowia i Kultury Holandii. Pochodziły też ze środków PSO – Projektu Współpracy z Europą Wschodnią. Prócz działań na szczeblach instytucji SSO pozyskiwało także środki finansowe w sposób niekonwencjonalny np. poprzez organizowanie: Rajdu sponsorowanego burmistrza Aalten Tijme Bouwersa (dochód 31.000 NLG), „wiejskiego wesela” – ze sprzedaży „bardzo drogich” biletów pozyskano środki na potrzeby Fundacji.

Współpraca i szybko nawiązujące się więzy przyjacielskie wpłynęły na rozwój Domu Pomocy Społecznej im. Roba Inja w Świdniku i przyczyniły się do poprawy warunków życia jego mieszkańców.

Wymiernym efektem wspólnych działań było wybudowanie Pierwszego, nowoczesnego budynku mieszkalnego do którego pierwsi mieszkańcy wprowadzili się kwietniu 1993 roku. Część środków na utworzenie tego budynku pochodziła z darów holenderskich. Przekazanie pierwszego z budynków mieszkańcom było wielkim wydarzeniem dla mieszkańców DPS w Świdniku. Zamieszkali oni w nowoczesnym, przestronnym domu z dobrze wyposażonymi pokojami. Utworzenie tego budynku uświadomiło, że potrzeby mieszkańców są nadal duże. Bazując więc na wzorcu pierwszego budynku powstały kolejne – finansowane z budżetu państwa oraz PFRON w 1994 i w 1998. W grudniu 1996 roku zmarł Rob Inja wielki przyjaciel DPS, honorowy obywatel Świdnika, laureat Orderu Gorących Serc. Od roku 1998 DPS nosi Jego imię. Obecnie Dom jest jednostką powiatu świdnickiego i realizuje usługi na poziomie obowiązującego standardu.